Tefvîz Muâvini bir işi icrâ eder ve Halîfe de bu işi tasdik ederse Halîfe’nin tasdik ettiği şekilde, eksiksiz ve fazlasız infâz etmelidir. Halîfe, Muâvin’e yaptırdığı işte karşı gelirse bakılır: eğer îtiraz, Muâvin’in usulü vechiyle yerine getirdiği bir hükümle veya yerine koyduğu bir malla ilgili ise Muâvin’in icrâsı infâz edilir. Zîra aslında bu icrâ, Halîfe’nin bir görüşüdür. Nitekim Halîfe, infâz edilen hükümlerden ve infâk edilen mallardan geri dönemez. Eğer Muâvin’in yaptığı iş, bunlar dışında olup bir Vâlî tâyin etmek veya bir Ordu techiz etmek gibi bir iş olursa, Halîfe Muâvin’e itiraz edebilir. Bu durumda Halîfe’nin görüşü infâz edilir ve Muâvin’in icra ettiği iş ilğâ edilir. Çünkü Halîfe kendi yaptığı bir fiilden dönme hakkına sahip olduğu gibi, Muâvini’nin yaptığı bir fiilden de dönebilir.
Madde 47
إذا دبر معاون التفويض أمراً وأقره الخليفة فإن عليه أن ينفذه كما أقره الخليفة ليس بزيادة ولا نقصان. فإن عاد الخليفة وعارض المعاون في رد ما أمضاه ينظر، فإن كان في حكم نفذه على وجهه، أو مال وضعه في حقه، فرأي المعاون هو النافذ، لأنه بالأصل رأي الخليفة وليس للخليفة أن يستدرك ما نفذ من أحكام، وأنفق من أموال. وإن كان ما أمضاه المعاون في غير ذلك مثل تقليد والٍ أو تجهيز جيش جاز للخليفة معارضة المعاون وينفذ رأي الخليفة، ويلغى عمل المعاون، لأن للخليفة الحق في أن يستدرك ذلك من فعل نفسه فله أن يستدركه من فعل معاونه.
