Müslümanlardan, Beyt-ul Mâl masraflarını karşılamak için Şeriat’ın alınmasını câiz gördüğü vergi alınır. Şu şartla ki ma’rufa göre mal sahibine bırakılması gereken ihtiyaçlardan fazla bulunan kısımlardan alınmalı ve bunun, Devlet’in ihtiyaçlarını gidermeye yetip yetmediği gözetilmelidir.
Madde 146
تستوفى من المسلمين الضريبة التي أجاز الشرع استيفاءها لسد نفقات بيت المال، على شرط أن يكون استيفاؤها مما يزيد على الحاجات التي يجب توفيرها لصاحب المال بالمعروف، وأن يراعى فيها كفايتها لسد حاجات الدولة.
