Beyt-ul Mâl’ın dâimî gelirleri devlet harcamalarına yeterli gelmediği zaman, Devlet Müslümanlardan vergiler tahsil edebilir. Vergileri tahsil etmede aşağıdaki yönleri tâkip etmelidir:

a. Fakirler, miskinler, İbn-is Sebîl’ler (yolda kalanlar) ve Cihâd farzını yerine getirmek için Beyt-ul Mâl’e farz olan harcamaları karşılamak.

b. Memurların nafakaları, Ordunun erzakları ve yöneticilerin tavitleri gibi, Beyt-ul Mâl’e farz olan, bedel vaziyetindeki harcamaları karşılamak.

c. Yollar yapmak, sular çıkarmak, mescidler, okullar ve hastaneler inşâ etmek gibi, karşılıksız refiklik ve maslahat yönünden Beyt-ul Mâl’e farz olan harcamaları karşılamak.

d. Tebânın başına gelen açlık, tufan veya deprem benzeri bir olay gibi, zâruret yönünden Beyt-ul Mâl’e farz olan harcamaları karşılamak.