Beyt-ul Mâl’in harcamaları, şu altı yöne taksîm edilir:

a. Zekâtı hak eden sekiz sınıfa, Zekât bölümünden harcanır.

b. Zekât malları bölümünde mal bulunmadığı takdirde fakirlere, miskinlere, İbn-is Sebîl’lere, Cihâd’a ve Ğarîmler’e (borçlarını ödeyemeyen borçlulara) para, Beyt-ul Mâl’in dâimî gelirlerinden ödenir. Burada da yoksa Ğarîmler’e bir şey ödenmez. Fakat fakirler, miskinler, İbn-is Sebîl’ler ve Cihâd için yapılacak masrafı kapatmak üzere vergiler tahsîl edilir. Fesâd korkusu halinde ise bu giderler için borç para alınır.

c. Askerler, yöneticiler, memurlar gibi devlet hizmetini yerine getirenlere Beyt-ul Mâl’den para ödenir. Beyt-ul Mâl’in malı yeterli olmazsa bu masrafı kapatmak üzere derhal vergiler tahsîl edilir. Fesâd korkusu halinde ise bu giderler için borç para alınır.

d. Yollar, câmiler, hastaneler ve okullar gibi temel hizmetler ve maslahatlar için Beyt-ul Mâl’den harcanır. Beyt-ul Mâl’deki yeterli olmazsa bu masrafı kapatmak üzere hemen vergiler tahsîl edilir.

e. Lüks hizmetlere ve maslahatlara Beyt-ul Mâl’den harcanır. Bunlar için Beyt-ul Mâl’de yeteri kadar bulunmazsa bunlara para harcanmaz ve ertelenir.

f. Deprem ve tufan gibi doğal âfetler için Beyt-ul Mâl’den harcanır. Bunlar için Beyt-ul Mâl’de yeteri kadar yoksa bunlar için hemen borç para alınır, sonra bu borç toplanan vergilerden kapatılır.