Yönetim nizâmı, vahdet nizâmıdır, federal nizâm değildir.
Madde 16
نظام الحكم هو نظام وحدة وليس نظاماً اتحادياً.

Yönetim nizâmı, vahdet nizâmıdır, federal nizâm değildir.
نظام الحكم هو نظام وحدة وليس نظاماً اتحادياً.
Yönetim merkezîdir. İdâre ise merkezî değildir.
يكون الحكم مركزياً والإدارة لا مركزية.
Yöneticiler dörttür: Halîfe, Tefvîz Muâvini, Vâlî ve Âmil. Bunların dışındakiler yönetici değillerdir, memurlardır.
الحكام أربعة هم: الخليفة، ومعاون التفويض، والوالي، والعامل، ومن في حكمهم. أما من عداهم فلا يعتبرون حكاماً، وإنما هم موظفون.
Erkek, hür, âkil, bâliğ, âdil, kâdir ve kifâyet ehli olanlar dışındaki kimselerin yönetimi veya yönetimden sayılan herhangi bir işi üstlenmesi câiz olmadığı gibi, Müslümandan başkasının üstlenmesi de câiz değildir.
لا يجوز أن يتولى الحكم أو أي عمل يعتبر من الحكم إلا رجل حرّ، بالغ، عاقل، عدل، قادر من أهل الكفاية، ولا يجوز أن يكون إلا مسلماً.
Yöneticileri muhâsebe etmek, Müslümanların haklarındandır ve üzerlerine farz-ı kifâyedir. Tebânın Gayri-Müslim fertlerinin de yöneticilerin kendilerine yaptığı zulümleri veya İslâmî hükümlerin üzerlerine tatbik edilmesindeki kusurları göstermek üzere şikâyette bulunma hakları vardır.
محاسبة الحكام من قبل المسلمين حق من حقوقهم وفرض كفاية عليهم. ولغير المسلمين من أفراد الرعية الحق في إظهار الشكوى من ظلم الحاكم لهم، أو إساءة تطبيق أحكام الإسلام عليهم.
Esâsının İslâmî Akîde olması ve benimsediği hükümlerin şer’î hükümler olması şartıyla, yöneticileri muhasebe etmek veya Ümmet yoluyla yönetime ulaşmak üzere siyâsi parti kurmak Müslümanların hakkıdır. Parti kurulması için hiçbir izne ihtiyaç yoktur. İslam esâsı dışındaki her türlü kitleleşme ise yasaklanır.
للمسلمين الحق في إقامة أحزاب سياسية لمحاسبة الحكام، أو الوصـول للحـكم عن طريق الأمة على شرط أن يكون أساسها العقيدة الإسلامية، وأن تكون الأحكام التي تتبناها أحكاماً شرعية. ولا يحتاج إنشاء الحزب لأي ترخيص ويمنع أي تكتل يقوم على غير أساس الإسلام.
Yönetim nizâmı dört kaide üzerine kuruludur:
1. Hâkimiyet şeriatındır, halkın değildir.
2. Otorite Ümmetindir.
3. Tek bir Halîfe nasbetmek, Müslümanlara farzdır.
4. Şer’î hükümleri benimsemeye yalnızca Halîfe’nin hakkı vardır. Dolayısıyla anayasayı ve bütün kanunları belirleyen odur.
يقوم نظام الحكم على أربع قواعد هي:
۱ - السيادة للشرع لا للشعب.
۲ - السلطان للأمة.
۳ - نصب خليفة واحد فرض على المسلمين.
٤ - للخليفة وحده حق تبني الأحكام الشرعية فهو الذي يسن الدستور وسائر القوانين.
Devlet şu on üç cihaz üzerine kuruludur:
1. Halîfe
2. Muâvinler [Tefvîz Vezîrleri]
3. Tenfîz Vezîrleri
4. Vâlîler
5. Cihâd Emîri
6. İç Güvenlik
7. Hâriciye [Dışişleri]
8.Sanâyi
9. Kadâ/Yargı
10. İnsanların Maslahatları
11. Beyt-ul Mâl [Hazîne]
12. Medya
13. Ümmet Meclisi [Şûrâ ve Muhâsebe]
أجهزة دولة الخلافة ثلاثة عشر جهازاً وهي:
۱ - الخليفة (رئيس الدولة).
۲ - المعاونون (وزراء التفويض).
۳ - وزراء التنفيذ.
٤ - الولاة.
٥ - أمير الجهاد.
٦ - الأمن الداخلي.
۷ - الخارجية.
۸ - الصناعة.
۹ - القضاء.
۱۰ - مصالح الناس (الجهاز الإداري).
۱۱ - بيت المال.
۱۲ - الإعلام.
۱۳ - مجلس الأمة (الشورى والمحاسبة).
